Irak w Polsce kojarzony głównie z wojną, kibicom Pucharu Azji z sensacją z 2007 roku.
Anonimowy dla Polaków zespół rządzony jest przez Pana „Bombę” Ali Adnana i  Humama Tariqa czyli „ludzkie przerażenie”  – tłumaczenie karykatury nazwiska (Human terrific).

Ali Adnan – Bomba – to rosły lewy obrońca, który jest połączeniem szybkości i przebojowości Garetha Bale’a z młotem pneumatycznym w nodze Roberto Carlosa.
Humat Tariq to Leo Messi z Bagdadu, choć stylem gry bardziej przypomina Luka Modrića. Filigranowy chłopaczek, który z akumulatorkiem w czterech literach – przez 90 minut nie ustoi w miejscu.
Jeździec bez głowy napędzający Iracką kadrę.

Razem tworzą duet trochę komiczny acz skuteczny, wychodzący poza ramy opisu „wysoki – niski”, „brutal – artysta”

Poniżej sylwetki Irackiego super duo.

Ali Adnan Khadim

Ali Adnan Kadhim to 25 latek, który przeraża rywali samą aparycją.
Jeśli wzrok mógłby zabijać to dzięki spojrzeniu Adnana mielibyśmy armagedon.
ADnan wzrok.jpg
Od najmłodszych lat wyglądał groźniej nie tylko od rówieśników, ale i od starszych kolegów podając wiecznie wątpliwości jego prawdziwy wiek. Od dzieciaka był skazany na piłkę nożną, ponieważ zarówno jego ojciec jak i wujek byli piłkarzami.
Ojciec grał na najwyższym poziomie w latach 70 tych i 80 tych. Jego ojciec należał do kadry młodzieżowej, która wygrała w 1977 Mistrzostwa U19 Azji w Teheranie a później uczestniczyła w Mistrzostwach Świata U20 w Tunezji tego samym roku. Mimo poważnej kariery w lidze Irackiej nigdy nie zadebiutował w dorosłej kadrze.
Wujek – ALI KHADIM z kolei jest uważany za jednego z najlepszych napastników w historii reprezentacji Iraku, dla której zdobył 35 bramek również w latach 70 tych i 80 tych.
Mimo że Wujek jest Irackim „Bońkiem czy Latą” to za idola i mentora nasz bohater uznawał własnego ojca.
Co w późniejszym okresie kariery zostanie udowodnione całemu światu.

Ali zaczynał karierę klubową w miejscu, w którym się urodził, czyli w Bagdadzie, a dokładniej w Bagdad FC. Ledwo powąchał trawę ligowego boiska…no dobra piasek i już zaczął grać w reprezentacji U20 oraz pierwszej reprezentacji.

Tak dobrze przeczytaliście – Ali Adnan w wieku zaledwie 18 lat rozpoczął karierę w obu kadrach.
Szerszej widowni (i również mojej osobie) pokazał się na Mistrzostwach Świata U20 w 2013 roku, które odbyły się w Turcji.
Jego pojawienie się na arenie międzynarodowej było wejściem smoka.  Rozpoczął od poprowadzenia Iraku do remisu 2-2 z Anglią, w której między innymi wyeliminował skutecznie Harry Kane’a.
article-2345795-1a789c11000005dc-358_634x418
Całe spotkanie Ali niczym czołg tratował rywali z Wysp, prezentował się jak dorosły gość, który miał rozegrać mecz z przedszkolakami. Mecz zakończył, jako bohater narodowy strzelając wyrównującego gola na 2-2 w 94 minucie po indywidualnej akcji.

Zobaczyć mierzącego 187 cm lewego obrońcę biorącego na siebie odpowiedzialność za wynik w ostatniej minucie spotkania wzbudziło szacunek obserwatorów na całym świecie.

Cały turniej, w którym Ali niczym słynny Lee Young Pyo brał ciężar rozgrywania piłki, kreowania przewagi w ofensywie pomimo grania na pozycji lewego obrońcy. Liderował linii defensywnej, zakończył na sensacyjnym 4 miejscem.
Był to najlepszy wynik w historii młodzieżowej reprezentacji Iraku, dzięki czemu, jeszcze dobrze nie zaczął swojej kariery piłkarskiej a już przerósł swojego ojca i wujka na arenie międzynarodowej.
W 7 meczach MŚ U20 zaliczył 2 bramki i jedną asystę i mimo że wynik rewelacyjny jak na lewego „fullbacka” to statystyki te i tak nie oddawały mocy, jaką emanował Adnan na boisku.
Wygrywał praktycznie każde starcie w ofensywie jak i defensywie, a fizycznie dominował w każdym spotkaniu zarówno na ziemi jak i powietrzu.
Gdy wspomina się go w z tego turnieju to w pamięci mamy obraz piłkarza, który niczym tur prze do przodu nie zważając na to, że wieszają się na nim obrońcy.
Zresztą tłumaczyć trzeba długo, sami zobaczcie jak Adnan rozstawiał uczestników MŚ 2013 U20 po kątach – na usta ciśnie się tylko jedno słowo – MOC!

Powiem tylko tyle, komentujący wówczas mecz Iraku na tych MŚ – Tomasz Lach oraz Andrzej Strejlau byli zdumieni tą postacią i dziwili się że chłopak który przeraża piłkarzy Angielskich czy Urugwajskich gra jeszcze w Iraku.

Ich ocena była jak najbardziej trafna.

Za performance w roku 2013 zarówno w kadrze młodzieżowej jak i dorosłej został uznany najlepszym młodym zawodnikiem Azji roku.
Ali zaraz po MŚ, jako 19 latek wzbudził zainteresowanie takich klubów jak Angielski Arsenal, Tureckie Galatasaray, Bursaspor, oraz Caykur Rizespor czy Włoskie Genoa i Livorno.
Młodzian wówczas wybrał turecki klub Çaykur Rizespor (obecnie klub Jarosław Jacha) argumentując swoją decyzją chęcią regularnych występów mogących go oswoić z inną piłką niżeli tą znaną mu z Irackich boisk.
Bał się, że jeżeli trafi do zespołu pokroju Arsenalu zginąłby na długi czas w rezerwach lub zespole U20 co mocno by wyhamowało jego karierę.

jump
W Tureckim klubie okrzepł, i jego pewność siebie bliska urokliwej arogancji spotęgowała się, gdy zauważył, iż przeskok do pełni profesjonalnej ligi Tureckiej nie sprawia mu najmniejszych problemów.
Po dwóch sezonach w Turcji gdzie zaliczył w 47 występach 4 gole i 10 asyst trafił do klubu znanego na całym świecie z wyszukiwania talentów – Udinese Calcio.

Podpisując kontrakt z Udinese Ali stał się pierwszym Irakijczykiem, który kiedykolwiek znalazł się w Serie A. Ligowy debiut zaliczył w wygranej 1-0 przeciwko broniącemu mistrzostwo Juventusowi.
Pierwszą bramkę strzelił Genoi po atomowym uderzeniu w swoim stylu.

Debiutancki sezon Aliego w Serie A był imponujący (28 spotkań 1 gol 1 asysta) i wydawało się, że będzie to tylko kolejny przystanek do większego klubu.

Australia+v+Iraq+FIFA+World+Cup+Asian+Qualifier+GF2hVuCtTRax.jpg
Niestety przyszedł czas Olimpiady w Rio, na której Ali pojawił się w roli kapitana zespołu lwów Mezopotamii. Ciskający piorunami z oczu lewy obrońca na przełomie 3 spotkań osiągnął nie lada wyczyn, stając się jednocześnie bohaterem i wrogiem publicznym numer jeden kibiców kadry.

Został uznany przez FIFA najlepszym zawodnikiem meczu 0-0 z Danią.  Poprowadził zespół do heroicznego remisu 0-0 z Brazylią. Jednak w ostatnim meczu grupowym zaledwie zremisowali 1-1 z RPA (Ali zaliczył nawet asystę w tym meczu). W ciągu całego turnieju stwarzał mnóstwo sytuacji podbramkowych dla siebie i swoich kolegów, nie zaniedbując obowiązki w obronie.

Nie bacząc na powyższe to jego, jako lidera zespołu oskarżono oto, iż nie potrafił poprowadzić teamu do choćby jednego zwycięstwa.  Znany z porywczego charakteru chłopak z powodu przesadnej krytyki postawił krzyżyk na kadrze, twierdząc że kończy karierę reprezentacyjną.

W sukurs Irackiej federacji przyszedł ojciec piłkarza, który w telewizji na żywo, zadzwonił do syna namawiając go na zmianę decyzji.  W tej iście filmowej scenie syn dał się przekonać na oczach/uszach milionów Irackich telewidzów.

gettyimages-612939244-612x612

Czas pokazał iż rozterki na temat swojej piłkarskiej przyszłości odbiły się na jego formie.

Obecnie Ali Adnan jest już uznaną firmą w Azji i bezsprzecznym dominantem na boisku i szatni Iraku.
Problemy zaczęły się niespodziewanie w klubie, wpierw Udine po zmianie trenera przestało widzieć w swoich planach piłkarza, po czym szukali miejsca gdzie by go to na siłę wypchać.
W końcu udało się go wytransferować w zamian za Marco D’Alessandro do Atalanty Bergamo.

W Atalancie również nie po drodze Aliemu i nie wnikając w długą jak cholera historie jego perypetii w nowym klubie, trzeba powiedzieć jedno – ADNAN NA PUCHARZE AZJI WALCZY O KOLEJNY TRANSFER.  Ambicją tego walczaka jest grać, a nie stać…w miejscu. Możemy się spodziewać iż będzie gryzł trawę równo z ziemią aby pokazać całemu światu, że warto go mieć w swoich szeregach.

Styl gry:
Ali to silny jak byk lewy obrońca o idealnej kombinacji techniki użytkowej, wzrostu, skoczności i szybkości.  Bez cienia wątpliwości dysponuje jednym z najpotężniejszych uderzeń na świecie. Potrafi je wykorzystać zarówno w czasie gry jak i przy stałych fragmentach gry. Ma doskonałe umiejętności defensywne, gdzie popisuje się antycypacją w ustawianiu się na boisku na najwyższym poziomie. Na samych MŚ U20 w 2013 – 3 razy ratował bramkarza zblokowaniem strzału na linii bramkowej.
Najmocniejszą jednak jego cechą jest silny charakter lidera. Jest tak pewny siebie i swojego zespołu, iż wkracza w strefę aroganci.
Ale to pomaga jego partnerom, którzy często na słomianych nogach podchodzili do przeciwnika.
In minus: To co jest jego plusem jest również jego minusem – chodzi o mocny charakter.
Na pewniaka bez strachu idzie na dwóch 3 rywali sądząc że zawsze poradzi sobie z nimi bezproblemowo. Niestety nawet Messi i Cristiano nie zawsze sobie radzą w takich sytuacjach, a dodatkowo ich strata nie powoduje „jebitnej” luki na lewym skrzydle.


Jego wieczne dyskusje z rywalami oraz sędziami często wprowadzają bajzel w szeregach własnej drużyny i nie potrzebną nerwówkę. To co go napędza, niektórych wybija z rytmu.

Poniżej top 10 goli Ali Adnana – Polecam – budzi respekt

 

Humam Tariq (Human terrific)

0a6d664f-0431-41a2-b4bb-bb0c88fabc58.jpg

Human Terrific to piłkarski diament.
Dzięki swojemu elektryzującemu stylu gry nabawił się mnóstwo pseudonimów – jak choćby Iracki Messi.
Przydomek może i na wyrost, choć wiemy, że praktycznie każdy kraj doczekał się swojego Messiego, ale pewne jest jedno – jest on złotym dzieckiem Irackiego futbolu.

Rozpoczął karierę w dorosłej reprezentacji w wieku zaledwie 16 lat – stając się najmłodszym zawodnikiem w historii kadry który miał okazje włożyć koszulkę lwów Mezopotamii.
Praktycznie nie opuszczał samolotu dowożącego go na zgrupowania, ponieważ jeśli nie grał w dorosłej drużynie to był powoływany do kadr U-19, U-20, U-22 oraz U23.

Gdziekolwiek by się nie znalazł tam Irak odnosił sukces na miarę historycznego wydarzenia.

Olimpiada w Rio 2016 skończyło się żartobliwym słowem niepokonani (3 remisy). To gablotki dochodzą wyróżnienia za zdobycie na MŚ U20 w 2013 roku 4 miejsca, oraz za Puchar Azji 2015 kiedy to doszedł z swoją „radosną paczką” do półfinałów.
20140706-015721-7041888.jpg

Wcześniej jeszcze zdobywał srebro na Mistrzostwach Azji U19 (2012) złoto na Mistrzostwach Azji U-22 oraz brąz na Igrzyskach Azjatyckich 2014.
W klubowej piłce Irakijczyk z swoich rodzimym klubem Al-Quwa Al-Jawiya zgarnął wszystko co można tylko było grając w Iraku.
AFC CUP (Odpowiednik naszej ligi Europy 2016, 2017) Puchar Iraku (2015-16) oraz lracką Premier League (2016-17).

Dziś Iracki Modrić gra w Irańskim Esteghlal F.C. co ma mu pomóc poznać głównego rywal w sięgnięciu po złoto (Nie skomentuje). Mimo zaledwie 22 lat jest weteranem w kadrze w której brzdęka już od 6 lat ! Wraz z Ali Adnanem jest nie tylko twarzą marketingową kadry Iraku, ale także realnymi liderami zespołu.

Tariq na Pucharze Azji 2019 ma również swój prywatny cel. Tak samo jak jego większy kumpel chce trafić do Europy. Jak sam przyznał, jeśli grasz już profesjonalnie od 16 roku życia, potrzebujesz co rusz nowych bodźców, żeby móc się rozwijać.

Humam+Tareq+Faraj+Faraj+2014+Asian+Games+Previews+OM-HqxOa4FCl.jpg

Styl gry:

Tariq to dynamiczny pomocnik, którego w żaden sposób nie da rady zaszufladkować.
Dzięki swojemu ADHD i niespożytej kondycji radzi sobie zarówno jako defensywny pomocnik, środkowy, dziesiątka, podwieszony napastnik czy skrzydłowy.
W Azji znany jest przede wszystkim z świetnego balansu ciała i krótkiego trzymania piłki przy nodze które finiszuje otwierającym drogę do bramki podaniem.
Stąd porównania do Modrićia, również tak jak Chorwat specjalizuje się w znajdowaniu pustych stref dla siebie w grze bez piłki co ułatwia życie kolegom.
Gdy drybluje sam nie wie co ma zamiar zrobić, co jest powodem dlaczego ciężko odczytać jego niekonwencjonalne ruchy z piłką przy nodze.
Mimo ledwie 171 to nie boi się fizycznej twardej gry, kocha rozpychać się rękoma i jeździć na tyłku wślizgiem.

In minus: Roztrzepanie, przez to, że jest wulkanem energii często próbuje od razu przenieś ciężar gry na połowę rywali co kończy się stratą. Dośrodkowuje doskonale i jest głównym asystentem kadry, jednak jakość jego podań, które ciska na prawo i lewo często irytuje kolegów.
Mowa tutaj o jego ekstra podaniach na wolne pole których intencje rozumie tylko on Sam.

 

Azja Gola życzy Dynamic Duo – osiągnięcia swoich prywatnych jak i drużynowych celów.
Wam za to drodzy czytelnicy polecam gorąco przyjrzeć się tym dwóm talentom.

Autor tekstu: Adam Błoński
@Adam_Blonski