Czas na kolejny wpis do Encyklopedii Klubów J.League. W tym tygodniu na tapecie Nagoya Grampus.

 

 

Nagoya_Grampus_Eight

Nagoya Grampus (名古屋グランパス) jest własnością firmy Toyota od momentu powstania klubu, czyli od 1939 roku. Klub powstał pod nazwą „Toyota Motor FC” i przez długie lata pozostawał w cieniu innego klubu Toyoty, „Toyota Automated Loom Works FC” (Toyota ALW), który powstał w 1946 roku. ALW było jednym z założycieli Japan Soccer League, ale w 1968. roku spadło do lig regionalnych. To otworzyło Toyocie Motor szansę na wybicie się kosztem swojego największego rywala. W 1972 roku, Motors zostali współzałożycielem i członkiem drugiej dywizji Japan Soccer League, której pierwszą edycję wygrali. Spędzili w JSL 1 kilka sezonów i w 1977 roku spadli do JSL 2. W sezonie 1989/90 na dobre powrócili do JSL i pozostawali w najwyższej dywizji aż 26 lat, czyli do 2016 roku, kiedy to spadli do J2. Ale o tym za chwilę. W 1991 roku klub zmienił nazwę na „Nagoya Grampus Eight”, a w 1993 zasilił szeregi J.League. Warto wspomnieć iż w latach 1992-1994, w Nagoi występował Gary Lineker, dla którego był to ostatni klub w karierze.

Lineker

W grudniu 1994 roku zatrudniono na stanowisku trenera Arsene’a Wengera. Francuz, który prowadził wcześniej AS Monaco, przyszedł do Nagoi, aby nieco poprawić sytuację Grampus.

Wenger presentacion

W swoim pierwszym sezonie zajął z Nagoyą trzecie miejsce w J.League, oraz sięgnął po Emperor’s Cup. Rok później zdobył z klubem wicemistrzostwo kraju. W 1996. roku odszedł jednak do londyńskiego Arsenalu i kolejny sezon w J.League, Grampus zakończyli na odległym 9. miejscu. Nie był to jednak taki zły rok, gdyż doszli oni do finału Azjatyckiego Pucharu Zdobywców Pucharów, gdzie przegrali z Saudyjskim Al-Hilal. W latach 1995-1996, w Nagoi występował Tomasz Frankowski, który przyszedł wtedy z Francuskiego Strasbourga. W sezonie 1999, Nagoya po raz drugi sięgnęła po Puchar Cesarza. Kolejne lata były bardzo przeciętne i Grampus kończyli rozgrywki w okolicach środka tabeli. Na początku sezonu 2008 zmieniono nazwę z „Nagoya Grampus Eight” na „Nagoya Grampus”. Zatrudniono też na stanowisku szkoleniowca Dragana Stojkovicia, który grał w Nagoi w latach 1994-2001.

Stojović

Serb doskonale wprowadził się do drużyny i już w pierwszym sezonie zajął z drużyną trzecie miejsce w J.League, co dało Nagoi pierwszą w historii promocję do Azjatyckiej Ligi Mistrzów. W 2010 roku Grampus sięgnęli po swoje pierwsze i jak dotąd jedyne Mistrzostwo Japonii. Trener Stojković miał w kadrze takie nazwiska jak Marcus Tulio Tanaka, Mu Kanazaki, Keiji Tamada, czy Seigo Narazaki. Szkoleniowiec Grampus potrafił wycisnąć maksimum ze złotej generacji i zapisał się na kartach historii klubu. Kolejny sezon był równie dobry w wykonaniu Nagoi, ale zajęła ona „dopiero” drugie miejsce, tracąc zaledwie jeden punkt do Kashiwy Reysol. Serb opuścił stanowisko trenera w 2013 roku i obok sporych sukcesów, zostanie zapamiętany z poniższego zagrania.

Następne lata to już staczanie się klubu po równi pochyłej i w konsekwencji pierwszy w historii spadek Nagoi z J.League w 2016 roku. Ekipa Grampus spędziła na zapleczu najwyższej ligi jeden sezon i po play-offach zdołała wrócić do J1.

 

Stadiony:

  • Paloma Mizuho Stadium (パロマ瑞穂スタジアム)

Japonia, 〒467-0062 Aichi Prefecture, Nagoya, Mizuho Ward, Yamashitadori, 5 Chome−1

1024px-Mizuho_Stadium_1

To najstarszy stadion w J.League, który powstał w 1941 roku. Jest drugim domem dla Nagoi Grampus, która wynajmuje go regularnie od czasów Toyota Motor FC. Stadion aktualnie pomieści 27,000 widzów.

  • Toyota Stadium (豊田スタジアム)

7 Chome-2 Sengokucho, Toyota, Aichi Prefecture 471-0016, Japonia

Nagoya_Grampus - Toyota_Stadium

Drugi i dużo bardziej rozpoznawalny obiekt Grampus. Stadion położony jest w mieście Toyota, co często bywa bardzo niewygodne i niepraktyczne dla kibiców z Nagoi, którzy muszą daleko dojeżdżać na mecze swojego zespołu. Stadion otwarto w 2001. roku i jest on w stanie pomieścić 45,000 ludzi. Obiekt wykorzystywany jest również przy okazji domowych meczów Toyoty Verblitz, czyli klubu Rugby.

 

Miasto: Nagoja (名古屋市)

Nagoya1

Nagoja to trzecia największa aglomeracja w Japonii (po Tokio i Osace), którą zamieszkuje ok. 9 milionów ludzi. Miasto leży w prefekturze Aichi. Na początku, Nagoja była wsią rybacką. Pod koniec XVI wieku pełniła funkcję kwatery wojsk Hideyoshi Toyotomiego, czyli jednego z „trzech założycieli państwa Japońskiego”. Od pierwszego października 1889 roku Nagoja posiada status miasta, które zostało niemal doszczętnie zniszczone podczas II wojny światowej. Zostało jednak szybko odbudowane i dzięki temu jest jednym z najnowocześniejszych w Japonii.

1

Miasto zostało niedawno nazwane „najnudniejszym miastem w Japonii” przez The Japan Times. Nie będziemy negować, ani potwierdzać tego stwierdzenia, tylko wymienimy kilka interesujących miejsc Nagoi.

  • Zamek Nagoya (名古屋城) – zbudowany w 1612 roku. Jego pierwszym właścicielem był Ieyasu Tokugawa. Zamek należał do rodu Tokugawa aż do okresu Meiji (1868).
768px-Nagoya_Castle_1979.1.48P01B
(Zdjęcie pochodzi z okolic roku 1880 i zostało wykonane przez Tamamure Kozaburo)

W czasie II wojny światowej część zamku spłonęła, ale w 1959. roku został on odbudowany w swoim pierwotnym kształcie.

Nagoya_Castle(Larger)@Base64

 

  • Atsuta Jingū (熱田神宮) – Shintoistyczny i drugi największy w Japonii chram. Przypuszcza się, że modlił się w nim sam Nobunaga Oda.

Atsuta

W świątyni przechowywany jest Miecz Kusanagi-no-tsurugi (草薙剣), który jest jednym „z trzech skarbów” symbolizujących najwyższą władzę cesarza nad Japonią. Pozostałe dwa to Zwierciadło i Klejnoty.

kusanaginotsurugi_1

 

  • Rzeka Yamazaki – szczególnie urokliwe miejsce w okresie wiosennym, kiedy kwitną rosnące wzdłuż rzeki wiśnie.

Yamazaki gawa

 

  • Muzeum przemysłu i Technologii Toyoty

 

  • Nagoya City Science Museum (名古屋市科学館) – w muzeum znajdziemy drugie największe planetarium na świecie,  sekcje nowoczesnej technologii, a także inne związane z nauką wystawy.
名古屋太郎

(名古屋太郎)

 

 

Trenerem Grampus jest Yahiro Kazama. Japończyk objął stanowisko w styczniu 2017 roku i w swoim pierwszym sezonie wywalczył z Nagoyą awans do J1. 57-latek swoją karierę trenerską zaczynał jako trener na Uniwersytecie Tsukuba, gdzie prowadził drużynę piłkarską w latach 2008-2012, a następnie prowadził Kawasaki Frontale, gdzie spędził 4 lata. Kazama w czasie swojej kariery piłkarskiej występował m.in. w rezerwach Bayeru Leverkusen, Eintrachcie Braunschweig, czy Sanfrecce Hiroshimie. 19 razy reprezentował Japonię, a w 1997 roku zakończył karierę piłkarską. Jego dwaj synowie poszli w ślady ojca i również są piłkarzami. Koki Kazama gra w Thespakusatsu Gunma, a młodszy Koya, w FC Gifu.
Yahiro Kazama poprowadził dotychczas Nagoyę w 84. meczach. Wygrał 39 z nich, 34 przegrał, a 11 zremisował.

maxresdefault

Kapitanem zespołu jest 36-letni Hisato Sato. Japończyk jest żywą legendą Sanfrecce Hiroshimy, z którą sięgnął po 8 tytułów i w barwach której rozegrał 466 spotkań. Strzelił w nich 212 bramek i zaliczył 40 asyst. Do Nagoi trafił w styczniu 2017 roku i pomógł w jej powrocie do J1. W barwach Grampus rozegrał jak dotąd 47 meczów, w których 7 razy trafił do siatki. Sato jest też 31-krotnym reprezentantem Japonii, dla której strzelił 4 bramki. Jego najlepszy indywidualny rok, to z pewnością rok 2012, kiedy to został mistrzem Japonii, królem strzelców J.League, piłkarzem roku w Hiroshimie i Japonii, a także MVP ligi. W 2013 roku jego gol został nominowany przez FIFA do nagrody Puskasa (pierwsza bramka na filmiku poniżej).

Kolejny weteran w zespole Grampus to Keiji Tamada. 38-letni już zawodnik jest wychowankiem Kashiwy Reysol. W Nagoi gra od 2006 roku z krótką przerwą na epizod w Cerezo Osace. Z Grampus sięgnął po Mistrzostwo Japonii i Superpuchar kraju. Jak dotąd rozegrał w Nagoi 336 spotkań, w których zdobył 86 bramek i zaliczył 28 asyst. W 2004 roku sięgnął z reprezentacją po Mistrzostwo Azji. Dwa lata później pojechał na Mistrzostwa Świata do Niemiec i strzelił bramkę w pierwszym meczu Japończyków z Brazylią. W 2010 roku zagrał również na Południowoafrykańskich boiskach. Łącznie ma na swoim koncie 72 występy w barwach „Niebieskich Samurajów”, dla których strzelił 16 bramek.

Czas na wielkie nazwiska, które dołączyły do Grampus przed tym sezonem. Jako pierwszy z nich, uczynił to Brazylijczyk , który przyszedł z Corinthians za 11 milionów euro. Jo występował w swojej karierze m.in. w CSKA Moskwa, z którą sięgał po Mistrzostwo Rosji i dwa puchary kraju. Dobre występy w Rosji przyciągnęły uwagę Manchesteru City, który kupił go w 2008 roku za 24 miliony euro. Jo tułał się jednak po wypożyczeniach do Evertonu i Galatasaray i w 2011 wrócił od Brazylii. 6. stycznia tego roku dołączył do Nagoi za wspomnianą wyżej kwotę i obecnie ma na koncie 32 rozegrane spotkania, w których zdobył 22 bramki i zaliczył 5 asyst.

8 dni po Jo, do klubu przyszedł Mitchell Langerak. Australijczyk został kupiony z hiszpańskiego Levante za ok. 1,5 miliona euro. Urodzony w Emerald zawodnik, ma na koncie występy w Borussii Dortmund, VFB Stuttgart, czy właśnie ekipie z Walencji. W BVB spędził 5 lat i mimo iż nie był podstawowym zawodnikiem, to może sobie wpisać do CV dwa mistrzostwa Niemiec, puchar i superpuchar Niemiec. Langerak ma również na swoim koncie 8 występów w reprezentacji Australii, z którą w 2015 roku sięgnął po Mistrzostwo Azji. Rok wcześniej wystąpił na mundialu w Brazylii.

Nagoya miała mnóstwo problemów na wiosnę i w lipcu postanowiono sprowadzić nowego zawodnika. Był nim Naoki Maeda, który przyszedł z Matsumoto Yamagi. Młody Japończyk rozruszał grę Grampus i nadał jej trochę stylu, co zaowocowało znaczną poprawą sytuacji w tabeli. Więcej o tym zawodniku i jego transferze pisaliśmy tutaj.

 

 

Tytuły

W profesjonalnej erze, Nagoya sięgnęła po 5 tytułów.

 

Emperor’s Cup – 1995

 

Superpuchar Japonii – 1996

 

Emperor’s Cup – 1999

Nagoya

 

Mistrzostwo J.League – 2010

 

Superpuchar Japonii – 2011

Najpierw warto obejrzeć absolutnie genialną zapowiedź tego spotkania, którą transmitowano tuż przed meczem.

 

 

 

Autor tekstu: Kamil Gala
@GalsonHM

Zapisz

Zapisz